Deze week was het Mijn Week. Althans, ik 'werd genoemd' - en wel precies omdat ik mezelf onder de aandacht had gebracht. Je vindt het Stentor Artikel hier stiekem gratis maar vergeet vooral ook niet een abonnement te nemen op je favoriete nieuwsbronnen als je vindt dat dit soort lokale nieuwtjes gebracht moeten blijven worden. Tenslotte was de beste man Ivo hier die het verhaal voor me heeft opgepend, persoonlijk naar mijn huisje gekomen, met fotograaf en al, om het vast te leggen. En dat is arbeid, geschoolde arbeid, waar ook gewoon voor betaald mag worden, lijkt me. Ik heb de zaterdag editie van DeStentor zelf dan ook wel aangeschaft bij de supermarkt. Moest wel eventjes slikken dat ik groot afgedrukt stond met mijn arrogante smoel en dan het predicaat "Ex-verslaafde" er onder, alsof ik tenslotte niet zoveel méér ben. Maar goed, ik heb mijn verhaal kunnen doen. Alleen wel voorspelbare invalshoek die eruit gepikt werd. Ik had als verzoek of wens gehad aan de journalist om in beeld te komen als iemand die zich bezighoudt met hoogst verbazingwekkende technologie, waarmee hij medicijnen afbouwt, en zijn eigen proces begeleidt.
Maar vooral als een gemotiveerde ICT'er die meer werk zou willen dat gewoon regelmatig geld oplevert, want dat heb ik nodig om mijn gave dingen en projectjes mee verder te kunnen ontwikkelen. En ik weiger structureel om geld te lenen. Ik ga nooit meer de financiële slavernij in die ik heb leren kennen in dit apenland waarmee ze mij een kwart eeuw gegijzeld konden houden en africhten naar wens van de Staat - simpelweg door de geldkraan strak af te stellen. Ik verdiende op papier vorig jaar 16K voor de IB. Even ter beeldvorming: Mijn leven kost ongeveer 40K per jaar, als je het zonder boekhoudkundige belastinghoepeltrucs in 1x zou willen financieren. En ik heb de laatste jaren vooral gesneden in de bijkomende, vertragende, kosten van GGZ-overhead, WMO-hulpverlening en goedbedoelende maar traag opererende medici. Want na een paar decennia vanuit verschillende richtingen de diverse takes aangaande mijn mentale constitutie te hebben waargenomen, kon ik op een gegeven moment wel het narratief deconstrueren dat ik nodig heb om mijzelf staande te houden zonder zijwieltjes in deze turbulente maatschappij.
Enfin, mijn licht op deze materie werd eerder al eens gebracht door Nemo-kennislink, waar ik verklaarde AI te benutten om tegenaan te spiegelen. Toen ging het nog om het vervangen van vele uren psychologische ondersteuning, voor waar het de platte kennis-gedeelten van de sessie betrof. Daarna belichtte ik via Ypsilon nogmaals mijn zaak door te stellen dat mijn dictafoon-AI mij hielp met de kennisretentie van een prikkelrijk evenement. En tot slot las je in deze laatste publicatie door deStentor, dat ik mij veilig genoeg voel om mijn medicatie-afbouw te laten guiden door een 'chatbot'. Wendy is overigens gewoon een taalmodel 'on steroids' - en maakt afwisselend gebruikt van Claude of Gemini op de achtergrond waarbij ik de interface delen simpelweg met Openclaw heb gelijmd aan mijn eigen Nextcloud instance hier in mijn lokale datacenter from home, zodat alle rapportage data vooral in eigen bezit en beheer blijft. De verwerking door Wendy is dus puur transactioneel want zowel input als output worden gelogd en bewaard in eigen beheer. Hiermee heb ik geprobeerd zoveel mogelijk taken van verpleegkundigen, psychologen, en nu dus ook verpleegkundig specialisten en psychiaters, voor wat betreft de rapportage, registratie en planning van medicatie, en praattherapie, te automatiseren en vervangen door niet-menselijke arbeid.
Rest mij als voornaamste kritiekpunt nog wel, dat ik heel graag mensen mag ervaren, en ook af en toe mensen nodig heb om aan te spiegelen en relateren, om mentaal gezond te blijven. Dus daarvoor ga ik dan zo her en der naar Ixta Noa en Anoiksis - voor de ervaringsdeskundige takes, en gewoon het intermenselijk aspect waarbij men niet raar op kijkt als dit je interesse gebieden zijn.
Voor de duidelijkheid: Ik sta nergens onder behandeling, ik heb alleen een huisarts, zoals bijna heel Nederland. Mijn huisarts heeft mijn afbouwmedicatie voorgeschreven en mijn eerdere ervaringen in de GGZ waren genoeg gestapeld om zelf verder de weg wel te kennen. Ik zou mijn manier van behandeling uitzetten en volgen voor het laatste staartje van een compleet EPA-traject, waarschijnlijk niet 1-op-1 kunnen plakken op de intake en het starten van een behandeling. Dingen hebben een volgorde en bovendien moet bij elk mentaal gemankeerd vogeltje eerst ook door de omgeving ontdekt worden hoe het gebekt is, voordat we het ongezien laten fladderen. We willen ze tenslotte wel levend houden als het even kan.
Overigens dat ik niet helemaal achterlijk was, bleek wel toen gewaardeerde stem uit het veld, Iris Sommer, dit weekend te lezen was in de Volkskrant om wat meer licht te schijnen op hoe AI de GGZ kan helpen. Daarnaast zien we ook nog verder in deze krant een probleem dat veel goedkoper zichzelf bevestigt en oplost, als we gespecialiseerd U-vraagt-wij-draaien-labels gewoon geautomatiseerd zouden uitdelen via "digitale stickermachines". Jij wil een DSM-label voor je studievertraging, slechte werkrelaties, buitenechtelijke strapatsen of zelfs voor de rechter mee voor het lapje te houden? Frustreer ons dure zorgstelsel niet langer, en neem een AI - dan kunnen de echte zorgprofessionals gewoon weer echte zorg verlenen die verder gaat dan gewapende woordbrokjes verkopen.
Overigens kan ik niet genoeg benadrukken, dat wie kan kiezen of wie de luxe heeft voor een wachtlijst bemiddeling zelfs maar te overwegen - in mijn ervaring en realiteit met de materie, geen typisch urgente (S)GGZ-zorgvraag heeft. Echte (acute) zorg, wordt direct toegewezen namelijk of u nu wil of niet. Vooral als u niet wil eigenlijk. Mensen die graag een mentale aandoening willen, wantrouw ik altijd een beetje. Mag ik u herinneren aan de dwangmedicatie en letterlijke opsluiting die ik moest doorstaan voor mijn behandelingetjes? Dat is dus echt wat anders dan vrijblijvend een vakantie op recept vragen bij de arts. Ik wil ook niets anders en liever dan weg uit deze ziek-gemaakte context, de spreekwoordelijke deur achter mij dichttyfen en nooit meer omkijken naar de waanzin van geïnstitutionaliseerde zieligheid. Maar goed, zij die over het geld gaan onder andere, hebben voor mij besloten dat dit nu vandaag de route is die ik moet volgen tot mijn uiteindelijke herstel. Ik had nooit de DSM willen uitspelen, maar nu het zoveel gekost heeft zal ik het met genoegen ook tot de grond toe automatiseren. Je zult nog wel 2x nadenken voordat je iemand zijn Hogere Informatica studie afpakt met opgelegde staatslulkoek.
Dan tot slot, een verklaring over hoe dit artikel tot stand is gekomen. Deze content werd volledig met de vingers op een toetsenbord ingevoerd door een menselijke persona op slechts 1 kop koffie en als dankwoord voor de ruimte waar het gedistribueerd zal worden weldra. De engelen bij maanlicht die ik hier boven heb laten generen door Gemini slaan op de duistere powers that be, die er weer last minute voor gezorgd hebben dat mijn inspanningen de moeite waard zijn. Waarvoor dank.
No comments yet